Maanmizhikaladanju

മാൻ മിഴികളിടഞ്ഞൂ തേൻ ചൊടികളുണർന്നൂ തളിർമേനി നളിനംപോൽ കുളിർമാല ചൂടി നിന്നു  അരുതേ അരുതേ ആ കനി തിന്നരുതേ  മാൻ മിഴികളിടഞ്ഞൂ തേൻ ചൊടികളുണർന്നൂ മദിച്ചു തുള്ളും മായാലഹരിയിൽ മനസ്സു മുങ്ങുന്നു ശരിയുടെ മുന്നിൽ തെറ്റിൻ ഗോപുരം ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്നു തകരുകയില്ലീ ഗോപുരം പിൻതിരിയുകയില്ലീ യൗവനം  മാൻ മിഴികളിടഞ്ഞൂ തേൻ ചൊടികളുണർന്നൂ തളിർമേനി നളിനംപോൽ കുളിർമാല ചൂടി നിന്നു  വിരലുകൾ വീണയെ വഞ്ചിച്ചു ഇമകളോ മിഴികളെ വഞ്ചിച്ചു ഉണരും കാമവികാരസരിത്തിൽ ഹൃദയം വീണു മരിച്ചു ഇന്നലെ സ്വർഗ്ഗം ഇന്നോ നരകം ഈ വഴി നീളുകയില്ലേ ഈ രാവിരുളുകയല്ലേ  മാൻ മിഴികളിടഞ്ഞൂ തേൻ ചൊടികളുണർന്നൂ തളിർമേനി നളിനംപോൽ കുളിർമാല ചൂടി നിന്നു