Ghorakarmmamitharuthe

ഘോരകർമ്മമിതരുതേ മനുജാ കോപത്തിനാൽ മതിമറക്കരുതേ വൃഥാ ശങ്കയാൽ ജീവിതം നീ ഇരുളിലാഴ്ത്തിടാതെ നീ ഇരുളിലാഴ്ത്തിടാതെ നരകമാവു പല മധുരജീവിതം സംശയങ്ങളാലെ ഹൃദയശാന്തിതന്നുറവ വാർന്നുപോം ശങ്കയൊന്നിനാലേ ദുശ്ശങ്കയൊന്നിനാലേ വനിതേ ആശ്വസിക്കു നീ വനിതേ ആശ്വസിക്ക നീ വനിതേ ഇനിയും പഴുതേ കരയാതെ അഴലിതു സുഖങ്ങൾ തൻ നിഴലാവാം അധീരയാവാതെ ഹൃദയശുദ്ധിയേ മതി നിനക്കുനിൻ പതിയെ വീണ്ടുകൊൾവാൻ അതിദുരന്തമാം ഗതിയിലും സ്വയം നന്മ കൈവിടാതെ നിൻ നന്മ കൈവിടാതെ