Mullappoove

മുല്ലപ്പൂവേ നിന്നെപ്പോലും വെല്ലും പെണ്ണാണിവൾ  കാണും തോറും കാണാൻ തോന്നും  പൊന്നിൻ മൊഞ്ചുള്ളവൾ  പകലൊഴുകുന്ന നിലാവോ  കൊലുസ്സയണിയുന്ന കവിതയോ  എല്ലാരും ചോദിക്കില്ലേ  ചുമ്മാ നീ പോയ്മറയല്ലേ  കരയും കടലും തഞ്ചത്തിലാടി  ഇവളെ കണ്ടാ കാറ്റും ഇഷ്ടം കൂടി  പതിവായ് കാണും പലരാണേലും  പകൽപ്പൂരം കാണാനിവളോടൊപ്പം കൂടി  നല്ലോണമാടാനായ് കൊതിയുള്ളോളാണ്  വെറുതെ നിൽക്കുമ്പോൾ മൂളിപ്പാടുന്നോളാണ്‌     ഒരു ജന്മം തീരാ കണ്ണീരിൽ നീന്തി  ചിരിതൂകി നിൽക്കും പെണ്ണാണ്  മുല്ലപ്പൂവേ നിന്നെപ്പോലും വെല്ലും പെണ്ണാണിവൾ  കാണും തോറും കാണാൻ തോന്നും  പൊന്നിൻ മൊഞ്ചുള്ളവൾ  പകലൊഴുകുന്ന നിലാവോ  കൊലുസ്സയണിയുന്ന കവിതയോ  എല്ലാരും ചോദിക്കില്ലേ  ചുമ്മാ നീ പോയ്മറയല്ലേ